Deelnemers: Dik en Marianne Bos, Arno en Marleen Dieleman, Gerard en Riet Doens, Jos en Jannie Grandia, Geerard en Plony la Grand, Ger en Nel Monster, Cor en Jozien Overdulve en het gastgezin Wim en Dini Steenbeek.

Zaterdag 27 en zondag 28 augustus:
Met Geerard afgesproken om 8.30 bij parkeerplaats Rilland, maar om 7.30 belt Geerard, “m’n caravan is van het trekhaak geschoten en tegen een paal tot stilstand gekomen. Ik moet eerst mijn caravan laten repareren en kom daardoor later aan op de camping in het Guldental” . Halverwege de reis komen wij (Ger en Nel) op een parkeerplaats Wim, Dini, Jos en Jannie tegen en zijn toen gezamenlijk naar camping Lindelgrund gereden. Aan het eind van de avond kwamen Geerard en Plony ook aan.
Zondagmorgen zijn we laat vertrokken, want Cor moet eerst nog gaan tanken. Ik, Cor en Geerard trekken gezamenlijk op naar de volgende overnachtingscamping “Seehamer See”, vlakna München. Onderweg een stop om koffie te drinken en een boterham te eten.

Ger en Nel.

Maandag 29 augustus.
Omdat de te rijden afstand deze dag wat korter is, is het plan om wat later te vertrekken. We hebben goed geslapen en het verkeerslawaai niet eens gehoord. Na het opplakken van de autovignetten staan we gereed voor vertrek. Toch moeten we de auto nog even loskoppelen en Cor helpen, die met een lege accu staat. De terugweg van de camping naar de autoweg via een doorsteek naar een parkeerplaats lukt, waarna we op het eerstvolgende viaduct Cor weer onder ons door zien rijden. Het landschap verandert snel daarna. Het golvende landschap verdwijnt en we rijden tussen hoge bergen. We hebben voor de route via Kufstein gekozen. Op deze route wisselt het uitzicht net zo vaak als de stand van de versnellingspook. Omdat Kitzbühel langer is dan verwacht drinken we koffie op een parkeerplaats bij een kabelbaan. Een plek waar het ‘s winters veel drukker zal zijn. De stemming zit er goed in en we hebben tijd genoeg. Op een mooi plekje langs het riviertje de Isle eten we onze boterhammen op en zwaaien af en toe naar mede-clubleden, die ons voorbij rijden. We maken nog wat foto’s en rijden naar onze bestemming. Hoewel het al 1100 km. goed gaat, raken Gerard en Riet ons 20 m. voor camping “Am Waldbad” in Dellach toch nog kwijt.

Arno en Marleen.

Dinsdag 30 augustus.
Met Wim, onze vaste reisleider, hebben we afgesproken om 10.15 uur de geplande fietstocht naar Lienz vanaf de camping te ondernemen. Onze gezamenlijke vriend en sfeermaker in de ploeg, genaamd Dik, wordt met algemene stemmen gekozen tot bezemwagen! Inclusief hondenfluit, geleend van Riet.
Met een groepje van 7 koppels op weg naar het toeristische stadje aan de Drau, die wordt gekruisd door de Isle, ligt Lienz op 673 m. hoogte. Helaas kunnen Geerard en Plony door pech aan de fiets niet met ons mee. De tocht verloopt in het begin niet helemaal vlekkeloos. De eerste, die met panne in de berm komt te staan is Gerard, natuurlijk – wéér met zo’n vouwfiets – een probleem met de ketting. Ook onze Dik moet op een gegeven moment van zijn fiets vanwege problemen met zijn versnellingsbak. Dit probleem wordt vakkundig verholpen door onze technische man Arno, een man met 2 rechterhanden en een stokje als hulpmiddel om de ketting weer op de juiste plaats te leggen.
De trip verloopt voorspoedig, met de nodige rustpauzes ingelast, dit voor een kleine versnapering en een meegenomen drankje. In Lienz gaat het gezelschap in twee groepen uiteen, waarvan een deel de oude stad bezoekt en de anderen het nieuwe deel. De volledige rit beslaat ca. 60 km. Een mooie vlakke rit, hoofdzakelijk langs de rivier, gekenmerkt met mooie vergezichten. Voor mij en Riet een schitterde dag.

Gerard en Riet.

Woensdag 31 augustus.
Na reis dagen en een pittige fietstocht hebben we een “rustdag”. En wat voor één. ‘s Morgens allemaal om de beurt naar de receptie voor een “Kärnten Card”. Die moet op naam gezet worden. Na het middageten gaat Wim wandelen en een ieder die mee wil, kan zich toevoegen. Met 12 mensen hebben we een tocht van 5 km.  gelopen door de bergen. Een tocht om rustig te beginnen. Terug op de camping zijn de fietsers ook al terug. Zij hebben een flinke bui gehad. Een paar sportieve luitjes zijn nog gaan zwemmen. Dit was onze “rustdag”.

Dik en Marianne.

Donderdag 1 september.
Welgemoed gaan we deze dag met de auto naar de Sonnealpe, waar wij een bezoek gaan brengen aan de Schaukäserei Tressdorfer Alm.
Na een indrukwekkende toeristische tocht met hier en daar en zeker uiteindelijk wat fors klimwerk met de auto en nog een kleine wandeling bereiken we de kaasmakerij. Volgens de folder staat ons een rondleiding te wachten, maar dat bleek wel een heel klein rondje te zijn. Een op zich vriendelijk mijnheer gaat ons in zeer rap Oostenrijks/Duits uitleg geven, wat we na zo’n kwartiertje maar voor gezien houden, want het is niet te volgen.
De rest van het dagprogramma valt letterlijk een beetje in het water, maar na een toch nog mooie terugtocht, komen we weer op de camping, waar het inmiddels weer droog geworden is. Al met al wat ons betreft toch nog een geslaagde dag.

Jos en Jannie.

Vrijdag 2 september.
9.45 uur op de fiets naar het station in Dellach am Drau, waar de fietsen in de trein kunnen. We rijden naar Silian en passeren Lienz. Om ca. 11.20 uur zitten we op een terras aan de koffie met een heerlijke koek. Op een hoogte van 1173 m. en 26 graden met een prachtig uitzicht. Tussen de huizen door zien we een berg met een mooi kerkje en huizen. Rond twaalven gaan we weer op de fiets voor de terugweg naar Lienz. Dit gaat voornamelijk bergaf. Onderweg een stop voor een versterking van de inwendige mens. Moet tenslotte ook gebeuren. Het is heerlijk fietsweer en de stemming zit er goed in. Om ongeveer 14.30 uur weer in Lienz, ons einddoel. Enkele moedigen onder ons geven er de voorkeur aan om op de fiets naar de camping in Dellach te gaan, weer anderen doen dat, zoals gepland, met de trein.
De dag wordt afgesloten met een nabesprekeing en het plannen voor de volgende dag. We kunnen weer terugzien op een fijne dag.

Cor en Jozien.

Zaterdag 3 september.
De bestemming van vandaag is de Goldeck-Bergbahn in Spittal. Een afstand van iets minder dan 45 km. We vertrekken met 4 auto’s, die door allerlei omstandigheden elk op hun eigen tijdstip aankomen. De weg erheen volgt de Drau, dus aan beide zijden heuvels met hier en daar een dorpje. Vanuit Spittal vertrekt een kabelbaan, die ons in twee etappes naar de top van de Goldeck brengt. Prachtige vergezichten zijn ons deel.
Nadat we boven koffie hebben gedronken, gaat een groepje naar het uiterste topje van de berg en anderen (7 stuks) kiezen ervoor om te voet af te dalen naar het middelstation. Het weer en het uitzicht zijn fantastisch. Ideaal om zo op een boomstammetje je broodje op te eten en te genieten van het uitzicht.
Het heet een gemakkelijke afdaling, maar het was toch oppassen. Niet een losse steen of zo, maar een losse veter wordt Jozien noodlottig. Ze valt, schaaft haar knie en bezeert haar schouder. Na nader onderzoek in het ziekenhuis, blijkt dat er niets is gebroken, maar het is wel pijnlijk. Als Jozien, Cor en Wim terug op de camping zijn, krijgt Jozien een orchidee om de pijn wat te verzachten.’s Avonds hebben we onder het genot van een glaasje eigengemaakte port van Jozien gevierd, dat het nog redelijk afgelopen is en dat het behalve het ongevalletje een fantastisch mooie dag is geweest.

Arno en Marleen.

Zondag 4 september.
Vandaag hebben we een vrije dag. 2 stellen blijven op de camping en de rest gaat gezamenlijk naar de Reisseck Bergbahnen Mölltal. Zij gaan met een treintje een berg op  van 85%.
Gelukkig is Jozien weer opgeknapt. Ze moet uiteraard wel de brase dragen, maar ze heeft weinig pijn en gaat ook mee met het treintje. Boven op de berg is het wat koeler, maar op de camping is het 30 graden. Van de 2 overgebleven stellen gaat het ene stel fietsen en het andere wandelen. Rond 17.00 uur barst er een flinke onweersbui los. De “treintjesreizigers” komen in de stromende regen terug in de auto en de anderen waren al voor de bui op de camping. Gelukkig heeft iedereen een goede dag gehad.

Wim en Dini.

Maandag 5 september.
Vandaag hebben we een culturele dag. We gaan als eerste naar het Kärtner Handwerksmuseum In Baldramsdorf. Vele ambachten zijn hier te zien. Voor ons is het één en al nostalgie, want veel dingen kennen we nog van vroeger bij onze ouders of grootouders. Na het museum een lekker bakkie koffie, alleen wist de serveerster zich geen raad met zo’n grote groep. In 1e instantie kregen we alvast koek. Hij is wel een beetje oud en droog, maar ja we hebben trek.
Het tweede doel is “Erlebniswelt Eisenbahn” een modeltreintjes-museum. Op een oppervlakte ca. 600 m. rijden allemaal historische en moderne treinstellen tussen bergen, huisjes, straten, boompjes enz. Een prachtig gezicht.
Het laatste museum deze dag is het Bonsai-museum. We kregen uitleg over het kweken en snoeien van deze boompjes. Er waren ook boompjes te koop.

Ger en Nel.

Dinsdag 6 september.
Vandaag is het opruim dag, want we vertrekken morgen naar een andere camping. Wim speelt voor krantenbezorger, want hij geeft ieder stel een krant om lekker op het gemak eens door te lezen. Voor de dames is het veelal wasdag. Jozien en Cor gaan op controle naar het ziekenhuis in Lienz. ‘s Middags hebben we jeu de boules gespeeld en het A-team heeft gewonnen. ‘s Avonds zijn we gezamenlijk uit gaan eten, voor het laatst in Dellach.

Gerard en Riet.

Woensdag 7 september.
Rond 7.00 uur zijn Geerard en Plony vertrokken naar een andere camping. Zij hebben besloten om niet bij de groep te blijven. De anderen vertrekken rond 9.00 uur naar camping Juritz in Feistritz im Rosental. In de loop van de middag komt iedereen gezond en wel weer aan op de camping en er wordt druk gewerkt om de caravan en voortent/luifel goed en waterpas neer te zetten.
‘s Avonds is er een welkom-etentje voorzien op het terras van het restaurant van de camping. Het is een overheerlijk etentje met veel groenten en dat valt bij iedereen in de smaak.

Gerard en Riet

Donderdag 8 september.
In goed overleg wordt besloten deze dag de groep op te splitsen in een wandel- en een fietsgroep. De fietsers (onze groep) gaat een toch maken langs het stuwmeer van de Drau tussen Feistritz en Ferlach, nog steeds een onderdeel van de Drau-route.
We genieten van prima fietsweer en een goede verzorging onderweg met koffie en de bekende Oostenrijkse punten. Na een bezoekje aan Ferlach rijden we in een heerlijk zonnetje terug naar de camping, waar inmiddels ook de wandelgroep is teruggekeerd.

Jos en Jannie.
Met Wim, Gerard, Riet, Dik en Marianne zijn we een wandeling gaan maken naar de Klagenfurter Hütte. Het was ongeveer 400 m. omhoog, schitterend mooi. We hebben er 1 uur en 45 min. over gedaan om boven te komen. Daar wat gegeten in de Hütte. Toen de terugtocht in 1 uur en 20 min. Het was een geweldige tocht.

Dik en Marianne.

Vrijdag 9 september.
We vertrekken met de auto’s via bochtige steile wegen voor een wandeling in het Bodental. We zoeken een aanwijzing en ja hoor een geel paaltje, verder voor een makkelijke tocht! No.2 een aanwijzing. Gezellig kletsend lopen we verder rond kijkend en zoeken naar planten, die we kennen, o.a. Zeeuws knoopje, veel helleborussen, blauw klokje. We komen langs een boerderij waar een paar mooie blauwe/groene glasstukken op palen staan. We stoppen om naar binnen te gaan, maar er is niemand thuis, dus weer door.
We komen aan een meertje waarin boomstammen kris kras door elkaar liggen, wat een mooie blauw-groenige kleur gaf, heel mooi. We stoppen hier om wat te eten, er staan bankjes. We vervolgen onze weg, nu nr. 8, een beetje meer klimmen naar nr. 10 en op een weiland eten we een appeltje. We gaan terug via weg nr. 2 naar restaurant Lausegger, waar we koffie of fris drinken met een heerlijke punt gebak. Moe en voldaan stappen we weer in de auto’s richting camping Juritz.

Cor en Jozien.
Samen met Dik, Marian, mijn vrouw Riet en mijzelf op de fiets naar Ferlach. Een schitterende dag met veel zon. De route, vanaf de camping, ca. 14 km., loopt langs de Drau en het stuwmeer. Ondanks dat Ferlach een kleine gemeenschap is, bezit het toch twee mooie musea.
Als eerste bezoeken we het Büchsenmacher- und Jagdmuseum, uiteraard een diversiteit aan oude en nieuwe jachtwapens en opgezette dieren. Daarna het Rosentaler Dampfzüge en Historama museum. Een kombinatie van personenauto’s, vrachtauto’s en vele andere voertuigen en industriële machines. Vele exemplaren van de Puch-bromfietsen van Oostenrijkse nationaliteit.
Een lekker koud pilsje of koffie met gebak ontbraken uiteraard niet op deze leuke dag.
Terug op de camping om 16.30 uur.

Gerard en Riet Doens.

Zaterdag 10 september.
Een vrije dag en wat voor één. Er werd door ieder van ons wat ondernomen. Alleen Wim en Dini hadden een echte rustdag, want iedereen was weg weg van het veld. Wij (Gerard, Riet, Dik en Marianne) zijn naar de Tscheppaschlucht geweest. Geweldige bergkloof met diverse watervallen, een flinke klim van 400 m. Over smalle trapjes, hangbrug en over rotspaden. Terug met de bus weer naar de parkeerplaats. Ook een belevenis op zich.
‘s Avonds een barbeque, iedereen was heerlijk aan het kokerellen. Nadien nog lang buiten kunnen zitten. Het was weer een heerlijke dag.

Dik en Marianne.
Dit is een geplande vrije dag. Maar omdat we voorzien, dat Klagenfurt van de planning valt, zijn we met zijn vieren (Arno, Marleen, Cor en Jozien) daar heen gereden. We parkeren vlakbij het “Nieuwe Plein” met de veel gefotografeerde Drakenfontein, die gemaakt is rond 1590. De in 1578 gebouwde Dom is prachtig versierd in barokstijl. Eigenlijk is het voor een stadsbezoek wel wat warm en na onze rondwandeling smaakt ons ijsje prima en ontdekken we dat parkeren niet goedkoop is.

Arno en Marleen.
Jos, Jannie, Ger en Nel gaan naar de Fakersee. Ieder jaar rond deze tijd komen de Harley Davidson rijders bij de Fakersee bij elkaar. Dit jaar is het voor de 14e keer.|
De camping bij de Fakersee is dan overvol. Er staan net zoveel tentjes e.d. als motoren. Er zijn 54.000 motoren + rijd(st)ers aanwezig dit keer. Uiteraard heel veel stoere mannen met tatoes, maar ook vrouwen. Verder is er een braderie met een groot aantal kramen met van alles op het gebied van de motorsport.
De datum voor volgend jaar, het 3e lustrum, staat overal al aangegeven, namelijk van 30 augustus tot 9 september 2012.

Zondag 11 september.
Om 10 uur vertrekken we met de fietsen achterop de auto’s. We gaan een rondje fietsten om de Ossiacher See. De zon schijnt volop en het is minstens 30 graden. Onderweg hebben we een kopje koffie gedronken op een terrasje, heerlijk in de schaduw. Daarna fietsen we weer verder gefietst tot we een leuke pick-nick plaats tegen komen om onze mee gebrachte boterhammen op te eten. Bijna aan het einde van het rondje om het meer zien we een aantal parasailers in de lucht en zij landen vlakbij ons. Een prachtig gezicht. We blijven even staan kijken en maken foto’s.
Onze auto’s hebben de hele dag in de volle zon gestaan, dus toen we terugkwamen waren die veranderd in een bakoven. Onderweg wordt het gelukkig steeds wat koeler door de airco, die op volle toeren draait. Terug op de camping nemen we haast allemaal een frisse duik in het zwembad.

Wim en Dini.

Maandag 12 september.
We vertrekken om 10.00 uur van de camping, het is bewolkt maar goed weer. We gaan op weg naar de Obir-druipsteengrotten in Bad Eisenkappel. Het is een heel eind rijden, ruim 50 km. We zetten de auto op de parking en gaan op zoek naar het informatiekantoor. Na onze Kärnten Card getoond te hebben, krijgen we een kaart voor de bus. Deze vertrekt precies om 12.00 uur en via een bochtige steile weg brengt de bus ons naar de Obir-druipsteengrotten.
Op afroep worden we toegelaten tot een lokaal, waar oranje helmen voor ons gereed liggen. Voordat we met een gids naar beneden gaan wordt een groepsfoto gemaakt.
Het ondergrondse belevingspark is 800 m. lang. Mijnwerkers hebben de grot ontdekt en duidelijke sporen achtergelaten. Via stalen trappen gaan we naar beneden, prachtige taferelen en afbeeldingen zien we onderweg. De grotten zijn in 1870 ontdekt. Mijnwerkers waren toen op zoek naar lood en zink. Zorgvuldig geplaatste lampen verdringen de absolute donkerheid. De wereld van de mijnwerkers wordt zichtbaar gemaakt door korte films.
De grotten hebben ook namen, o.a. Indische grot. Levende druipstenen, stalamieten groeien van onderen naar boven en stalactieten van boven naar onderen en als zij elkaar raken ontstaat hieruit een kolom van kalksteen. Prachtig gekleurde druipsteen gordijnen en druipsteenwatervallen versieren dat deel van de grotten. Hun rangschikking herinnert aan de pijpen van een orgel. Heel mooi orgelspel krijgen we daar te horen o.a. foccata en fuga in d-moll van Johann Sebastian Bach. De rondleiding duurt 1,5 uur. De temperatuur in de grotten is ‘s zomers en ‘s winters 8 graden. Nadat we met de bus weer terug zijn gebracht, drinken we op een terras koffie. Het is weer een mooie dag geweest.

Cor en Jozien.

Dinsdag 13 september.
Op het programma van vandaag staat de Gerlitzenkabelbaan.
Aansluitend een wandeling vanaf de top terug naar het middelstation. Gelukkig worden we begeleid door een gids met 25 jaar ervaring, hij heet dan ook Anton aus Tirol.
Het gevolg is een opsplitsing van de groep met een hele zoekactie. Uiteindelijk is alles goed gekomen en was het een mooie wandeling.
‘s Avonds op de camping is het kampvuur met Oostenrijkse muziek en niet te vergeten het voor de Hollanders populaire gratis drinken.
Al met al weer een geslaagde dag.

Jos en Jannie.
We gaan een wandeling maken op de Gerlitzenpas met de eigenaar van de camping, Christiaan. Anton, een campinggast zegt, dat hij de weg goed weet. Eerst met de kabelbaan helemaal omhoog en dan terug wandelen naar het middelstation. Maar bij de afdaling zou het ene groepje wachten totdat het andere groepje weer zichtbaar is en dan zouden we gezamenlijk verder afdalen. Maar helaas heeft Anton een fout gemaakt en de groepjes komen niet meer bij elkaar. Christiaan heeft het achtergebleven groepje opgehaald en is samen met hen naar een restaurant gelopen, de andere groep blijft bij Anton en ook zij lopen naar het restaurant.
Een aantal bestelt “Brettle Jausen”, een plateau met allemaal plaatselijke lekkerijen.
De eigenaar blijkt ook zanger te zijn en zingt een van de nummers van zijn CD, die uiteraard klaar ligt om verkocht te worden. Het is gelukkig allemaal goed afgelopen.’s Avonds is er een kampvuur op de camping met muziek. Maar ook onze eigen “koormeisjes” zingen liederen.

Wim en Dini.

Woensdag 14 september.
Vrije dag. Heerlijk uitgeslapen en na het douchen, koffie met een broodje. Vervolgens naar Klagenfurt voor wat inkopen.
In deze plaats nog een mooie kerk bezichtigd. Broodje met koffie genuttigd op die Alte Platz. In het dorp nog even afgetankt. Om 14.00 uur terug op de camping en enkele baantjes gezwommen. De eerste mensen van de club druppelen om 15.30 uur weer binnen. 17.00 uur borreltijd. Een prima dag met veel zon.

Gerard en Riet.

Donderdag 15 september.
Iedereen begint vandaag rustig. Uitslapen, koffie drinken en wat opruimen. Rond de middag komt het zonnetje er weer door en gaan de meeste voortenten en luifels van voor de caravans. Sommigen benutten de rest van de middag om een bezoekje aan Klagenfurt te brengen, andere spelen een spelletje “Jeu de boules”. Dit spelletje ontaard in een fanatieke strijd tussen de dames en de heren. Uiteindelijk winnen de dames, maar of ze nu ook beter spelen wordt door de heren betwist.
‘s Avonds is het tijd voor de laatste gezamenlijke maaltijd tijdens deze reis. We eten in het restaurant op de camping. Tijdens het eten ontvangen Dini en Wim een geschenkenpakket en moet Wim de bijgevoegde gedichten voorlezen. De stemming komt er zo goed in en alle paren lezen één of meerdere zelfgemaakte gedichten voor, waaruit blijkt dat iedereen het werk en de inzet van Dini en Wim ontzettend waardeert en het geweldig naar z’n zin heeft.
Zelf heeft Wim van elk stel in een paar regels op papier gezet hoe hij hen ervaart. Na de maaltijd afgesloten te hebben met een kopje koffie of thee, gaat iedereen naar z’n caravan terug om zich voor te bereiden op de eerste rit-terug.

Arno en Marleen.

Vrijdag 16 september.
Vandaag gaan we richting München naar de overnachtings camping. Er zijn wegwerkzaamheden aan het eerste stuk van de weg door de dorpjes, maar dat is niet altijd goed aangegeven, zodat de auto af en toe een klein duikelingetje maakt. Daardoor valt bij Cor een fiets van de fietsendrager, blijft half hangen en sleept over de weg. Het stuur is hierdoor beschadigd. Hij is gewaarschuwd door een medeweggebruiker, want hij heeft het zelf niet gemerkt.
Het lukt weer om via een parkeerplaats bij de camping te komen in Seehamer See. Het is nog zonnig, dus we gaan lekker samen koffie drinken en een wijntje of biertje. Dan op tijd naar bed, want de volgende dag wacht ons een lange rit van 485 km.

Wim en Dini

Zaterdag 17 september.
Om 8 uur vertrekken we en onderweg zijn we veel weg werkzaamheden tegen gekomen en ook een paar files. We komen allemaal aan tussen 16.00 en 17.00 uur. We besluiten allemaal om in het restaurant op de camping te gaan eten. Eerst wordt er nog een groepsfoto gemaakt.
Arno trakteert op een aperitiefje, want hij is jarig vandaag. We zingen hem toe en hij krijgt van de groep een doos met cadeautjes.

Zondag 18 september.
Vandaag is de laatste dag van onze reis en dat komt goed uit, want het mooie weer is voorbij. Het regent. We komen uiteraard weer wegwerkzaamheden tegen, maar in de loop van de middag komt iedereen weer thuis aan.
Alles is gelukkig zonder ongelukken verlopen en het was een prachtige reis. We hebben veel gefietst en gewandeld en we hebben veel gezien en gedaan.

Wim en Dini