We zijn met 4 equipes: te weten: Jan Nieskens en Mieke de Rooij, Cor en Jozien Overdulve, Tonny en Diana Steel en Jan en Magda Jacobs.

We vertrekken om 9.15 uur via Sluis, Brugge, Kortrijk, Mons, Maubeuge, Philipville, Rocroi naar Revin. Wij: dat zijn dus Jan en Mieke, Jan en Magda en we  arriveren om kwart over drie op de mooie camping “Les Bateaux” waar de andere reisgenoten ons al opwachten.Het is een prachtige camping aan de Maas gelegen . Vooral de entree is één groot bloemtapijt. We hebben mooie plaatsen,  met de stacaravan van Jan en Mieke tussenin. Helaas ontbreekt er hierin  een toilet. Pech dus voor Jan en Mieke! Vooral voor ‘s-nachts is dit toch wel bezwaarlijk.

Zondag, eerste Pinksterdag.
Na even in de kerk gekeken te hebben gaan we op de kade bij het Maison Espagnol van start voor een fietstocht langs de Maas. We pauzeren even bij het sluisje in het Maaskanaal. We zullen onderweg nog heel wat sluisjes passeren Het “Voie Verte Transardennes” is een goed verzorgd , bijna autovrij fietspad, dat loopt van Givet bij de Belgische grens tot Charleville-Mézères, totaal 83 km. Vandaag rijden we richting Givet tot Haybes, ongeveer 19 km. Onderweg zijn overal bankjes om ons brood op te eten of even te rusten. Op de terugweg stoppen we in Fumay voor een ijsje of een frietje. Er zaten wel enkele venijnige klimmetjes in de route vandaag, maar het was goed te doen. En na eerst wat mist ‘s-morgens, was het mooi weer geworden . Een goed begin van onze vakantie.

Maandag, tweede Pinksterdag.
‘s-Nachts regent het en het blijft bijna de hele dag bewolkt. Maar toch, goed fietsweer! ‘s-Morgens vroeg komt Jan Nieskens meedelen, dat hij na één week vervroegd naar huis wil. Hij voelt zich niet goed, steeds naar het toilet, vooral ‘s-nachts is dat toch wel een heel eind lopen. Wat jammer nou! Het valt ons wel rauw op ons dak. Misschien is hij nog te vermurwen? Wie weet!. Om half 12 starten we alsnog, nu richting Charleville-Mézères. Doordat Revin  precies in het midden ligt van de Voie Verte kunnen we beide kanten op. We moeten eerst door een fietstunneltje voor we weer op het fietspad komen vlak langs de rivier. Er passeert af en toe een bootje, dat we dan later weer in een sluisje zien liggen. Een vrouw aan boord vertelt dat ze nog wel 175 sluisjes moeten passeren, voor ze aan de Middellandse Zee zijn. Sommige sluizen op dit traject gaan automatisch open. Het werkt met een afstandsbediening, zoals wij met onze televisie. De route aan deze kant is nog mooier dan die van gisteren. Hier en daar wel wat  bouwvallige caravans, maar ook leuke huisjes. In Laifour eten we op een picknickplaats en rijden tot Monthermé. Hier meandert de Maas prachtig, maar eigenlijk is dat alleen vanaf boven goed te zien. Er is een abdij in deze plaats, maar die is niet toegankelijk. We lopen er even omheen. We hebben dan ongeveer 22 km. gefietst. Naar Charleville is het nog 21 vanaf daar. Iets voor een volgende keer misschien. Want we moeten op tijd terug zijn voor het welkomstdiner in de stad om 7 uur. Tonny en Diana hebben een goed restaurant gevonden. We kunnen er te voet naar toe. Het eten is heerlijk, gefrituurde grote garnalen gegrilde entrecote en zalm in fijne saus en dessert na. Wat is eten met z’n allen toch gezellig.

Dinsdag 14 juni.
Vandaag rustdag na de fietstocht van gisteren. Tijd om boodschappen te doen in de Intermarché in de stad Ondanks de navigatie is het knap lastig de camping terug te vinden. Jaren geleden overkwam ons dat ook eens in Avignon. Tot iemand voor ons ging rijden en ons de brug over hielp.

Woensdag 15 juni.
Eerst bewolkt weer, later warm en broeierig. Vandaag gaat de helft met de auto naar Charleville en de andere helft gaat met de fietsen achterop tot Monthermé en vandaar fietsend ook naar Charleville. Op het Place Ducale ontmoeten we elkaar weer. Een prachtig plein met herenhuizen van roze en gele baksteen en hoge leistenen daken. Rondom het plein een bogengalerij met daaronder leuke winkeltjes en horeca. Het Horloge van de Grand Marionnettiste is helaas buiten werking en de legende van de 4 Heemskinderen, waarvan elk uur een episode verteld wordt, missen we dus. In Mézères, het andere deel van de stad, wel een flink stuk lopen, bezoeken we de basiliek van de Notre Dame d’Espérance, beroemd om zijn prachtige glas-in-loodramen, ontworpen door een leerling van Picasso. Zeer modern, met kubistische invloeden. Op het altaar een intens aanbeden Zwarte Madonna, aan haar werd de basiliek gewijd, De fietsers hebben bij thuiskomst bijna 50 km. op de teller en zijn best wel moe.

Donderdag 16 juni.
Regenachtig, veel bewolking, maar uiteindelijk toch bijna geen regen. Vandaag naar Givet.
We starten om half 11 met de fietsen op de auto’s en rijden tot Haybes, waar we zondag gestopt zijn. Jan en Mieke fietsen niet mee en rijden regelrecht door naar Givet met de auto. Ze hebben onze fietsen mee achterop genomen, zodat wij tweeën ook kunnen meefietsen, waarvoor onze dank Jan! Het is weer een heel mooie tocht, ongeveer 26 km. van Haybes naar Givet. In het begin wel wat regen, maar de jassen kunnen alweer vlug uit. Bij Chooz moeten we een stuk van het fietspad af en moeten we nogal wat klimmen, zodat we moeten afstappen. We komen door leuke plaatsjes o.a. Ham sur Meuse en Chooz. Ook op de andere oever zien we overal de bekende leistenen daken waar de streek bekend om is. Jan en Mieke staan ons al op te wachten en gezamenlijk kijken we wat rond in Givet, o.a. in de kerk en bij de Tour de Victoire. De Citadel de Charlemont domineert Givet en dateert uit de tijd van de Spaans-Franse oorlogen. Hij is alleen in juli en augustus te bezichtigen helaas. Jan N. zet onze fietsen weer achterop de auto. Voor ons geen tegenwind  terug naar huis. Om kwart over 6 is iedereen weer op de camping. Weer een geslaagde dag.

Vrijdag, 17 juni.
Met de fiets nog even boodschappen gedaan in Revin. Het is wel een steil stukje, maar de bakker, de slager, de groenteboer en een supermarktje zijn vlakbij. ‘s-Middags fietsen we nog een eindje richting Monthermé. Weer door het natte druptunneltje. We gaan tot Laifour, waar we koffie drinken op dezelfde plaats als maandag. Jan en Mieke zijn er nu ook bij. Het is hun laatste dag met de club. Zo jammer! Jan is niet van zijn voornemen af te brengen, hij wil naar huis. We passeren weer de oude spoorbrug, die zo mooi weerspiegelt in het water. Vlakbij zien we een auto die te water is geraakt. Op de kade vlakbij de camping gaan Mieke en ik nog even naar het Maison Espagnole, waarin een museum is gevestigd. Veel is er over de oorlog 1914-18. Mensen uit Revin die vluchtten naar de Vendée en ook veel over de kachels die tot ongeveer 1960 in Revin gemaakt werden. Hele mooie exemplaren waren er te zien. Terug naar de camping, want er moet nog gekookt worden. Jan N. geeft geld mee om de stacaravan te betalen op de volgende camping, waarvoor hij dus al een voorschot had betaald. Misschien is het mogelijk nog iets van het geld terug te krijgen.

Zaterdag 18 juni.
Steeds maar buien. Ook af en toe wat zon! Iedereen is vroeg op. Want vandaag verkassen we naar Soulaines- Dhuijs. We nemen eerst afscheid van Jan en Mieke. Zo jammer dat ze niet verder meegaan! Jan is erg geëmotioneerd, wat goed te begrijpen is. Om 10 uur vertrekken we via Charleville Mézières over rustige D-wegen door heuvelachtig landschap met graan- en maïsvelden richting Soulaines-Dhuijs naar camping “La Croix Badeau”. Het plaatsje is erg schilderachtig gelegen en wordt doorsneden door de rivier de Laine en wordt het groene Venetië genoemd. De camping is eenvoudig, maar met mooie plaatsen, die we zelf kunnen uitzoeken. Na ons geïnstalleerd te hebben gaan we pannenkoeken bakken en gezamenlijk opeten natuurlijk Door een hekje achterop de camping ben je gelijk in het straatje bij de kerk en ben je zo bij de bakker.

Zondag 19 juni.
Vandaag is het molendag in de buurt, misschien iets om te bezoeken. Maar eerst nemen we een kijkje in de St.Laurentkerk vlakbij die nu ook open is en we volgen een gids mee naar binnen. Er zijn muurschilderingen en glas-in-loodramen en gaan daarna naar het leuke kapelletje St. Jean, nog gedeeltelijk in vakwerk. Vroeger was het een leprozenhuis. Verderop in het dorp is er een oude wasplaats met watermolen. De rivier komt hier aan de oppervlakte vlak bij de banmolen. We rijden naar het dorp Louze, waar een heel groot watermolencomplex is met rondom vakwerkgebouwen. De luiken zijn opvallend geschilderd in een paarse kleur, staat leuk. De eigenaar/bewoner geeft uitleg. Moeilijk te volgen helaas. We zien de molen in bedrijf. Het is allemaal prachtig onderhouden.

Maandag 20 juni.
Slecht weer, steeds maar regen. We besluiten dan maar naar Troyes te gaan. Fietsen is echt niet te doen vandaag. We rijden weer mee met Cor enJozien en kunnen vlakbij de binnenstad parkeren. Als we de weg vragen worden we door een gemeenteambtenares dwars door het stadhuis geloodst naar het mooie Place Alexandre Israel. Via de rue Champeaux, waar we later een lekkere salade eten, komen we in het smalste straatje dat we ooit gezien hebben: de Ruelle du Chat, oftewel het kattenstraatje. De Eglise Madeleine is dicht, maar het pronkstuk de Eglise Petrus en Paulus is wèl  open. We zien prachtige vakwerkhuizen, hier Hotels genoemd . We vinden Troyes een prachtige stad. Jan ontmoet er zowaar nog een oud-leerlinge uit Breskens. Als we op de camping terug zijn  komen er steeds sms’jes van Jan Nieskens die allemaal de mist in gaan. Maar even later heeft hij het onder knie en lezen we dat ze goed zijn thuis gekomen.

Dinsdag 21 juni.
Eerst regen, later prachtig weer, warm. We willen fietsen rond het meer du Der We, parkeren de auto’s op een rustige parkeerplaats waar we gelijk beginnen te fietsen. Het is 38 km. rondom. Het meer is aangelegd om de loop van de Marne te regelen en bij droogte voor de watervoorziening van Parijs. Het meer is omgeven door het Foret du Der. Drie dorpen, waaronder Chantecoq zijn in het meer verdwenen. Twee kerken, waaronder die van Champaubert, waar we langs fietsen, zijn gespaard gebleven. Om de 10 jaar wordt het meer leeggemaakt en worden de oude dorpen weer zichtbaar, dat zou weer zijn in 2013. Er zijn verschillende jachthavens en zeilscholen. Als natuurgebied is het van groot belang voor de vogeltrek. We krijgen af en toe een bui regen en moeten schuilen in het bos. Af en toe wat dorpjes en niet altijd rijden we vlak langs het meer, maar er een heel eind vandaan en moeten we even zoeken. We rijden nog een eindje terug om een foto te nemen van de haan van Chantecoq op zijn voetstuk. Het is nu weer erg warm geworden. We komen op een mooie tijd weer thuis.

Woensdag 22 juni.
Vandaag willen we naar de andere meren, het Lac d’Orient, het Lac du Temple en het Lac Amance. Maar het weer zit tegen en rond vertrektijd wordt het vreselijk donker en begint het te onweren. We wachten een uur en vertrekken dan toch, tegen beter weten in, want als we het parkeerterrein bij het Lac Amance in Dienville Port oprijden, begint het weer flink te regenen en moeten we in de auto’s blijven. Voor campers zijn de parkeerplaatsen niet toegankelijk. Op alle 6 parkings zit een barrière op 2 meter hoogte. We gaan dan maar op een busparkeerplaats staan, maar dat mag niet. Het blijft maar regenen en dus gaan we terug naar de camping. Later wordt het toch droog en kunnen we ons afscheidsdiner zelfs op het terras buiten eten. De campingmevrouw kookt en de campingbaas dient op . Heel goed allemaal, vooral de salade en het kost maar 15 euro p.p. Jozien en Cor willen morgen al vroeg naar huis vertrekken. Hun kleindochter moet optreden in Spijkenisse en daar willen ze graag bij zijn. Dus breken ze ‘s-avonds al op om morgen vroeg te kunnen vertrekken, en nemen we na het diner al afscheid van Cor en Jozien en wensen hen goede- en snelle reis terug. We hadden een leuke groep samen.

Donderdag 23 juni.
De laatste dag dus van de vakantie.
We zijn nu dus maar met 2 equipes over en we willen naar de Abdij van Clairvaux vandaag en het kristalmuseum in Bayel. Dat ligt vlak bij elkaar. In Clairvaux zijn we te laat voor de rondleiding, de tijden staan verkeerd in ons boek en dus gaan we eerst naar het kristalmuseum. Prachtige vazen, karaffen en glazen en zoveel prachtige voorwerpen. In de bijbehorende winkel zien we wat al dit moois kost. Zoveel arbeid zit hier in, dus dat kan ook niet anders dan kostbaar zijn. We gaan weer terug naar Clairvaux en passeren een oorlogsmonument. Het ligt op een schitterende plaats met een prachtig uitzicht en in de volle zon. Is er een mooiere plaats voor een picknick. Ik denk het niet.! Later regent het weer af en toe. De ontvangst van de abdij is in de Hostellerie des Dames, waar de kaartverkoop is en de winkel. Er zijn op dit moment geen andere bezoekers en dus hebben we de gids alleen voor ons vieren. En dat werkt goed. Het enorme kloostercomplex is enorm vervallen, maar er wordt hier en daar druk gerestaureerd, De stichter was Bernard de Fontaine en grijpt terug op de beginselen van de heilige .Benedictus (gebed en werk). De abdijkerk dateert van 1115 en is steeds uitgebreid. Na de revolutie is in 1808 Clairvaux opgekocht en verbouwd tot het grootste tuchthuis van Frankrijk en doet nog steeds dienst als gevangenis. We zien nog oude cellen, eigenlijk meer kooien, die de “kippenhokken” worden genoemd. Veel is afgebroken, alleen het lekenbroeder verblijf met wijnkelder en slaapzaal bestaan nog. In 1971 is er op het terrein een nieuw gevangenis gebouwd. Over Bar sur Aube , ook een prachtig plaatsje, rijden we terug naar de camping.

Vrijdag 24 juni.
Het zit er op en we gaan naar huis. We bedanken Tonny en Diana en nemen afscheid en vertrekken om 10 uur. We hebben een fijne reis gehad.
Rest nog te vertellen dat het ons niet gelukt is om het voorschot van Jan Nieskens terug te krijgen, erger nog: hij moest ook de rest nog betalen, aangezien er geen andere gasten waren voor het huisje (deze keer was er wèl een toilet).

Magda Jacobs.